65. Światowy Kongres Młodzieży odbył się w dniach 18-25 lipca 2005 w Libercu, Czechy. Został zorganizowany przez Czeską, Niemiecką i Polską Młodziez Esperancką.

Raport z 65. Światowego Kongresu Młodzieży

Emblemo de la 65-a IJK

Logo Kongresu

Już drugi raz w ciągu ostatnich kilku lat Polska Młodzież Esperancka zaangażowała się w organizację Światowego Kongresu Młodzieży (IJK). Tegoroczne IJK organizowane razem z Czeską i Niemiecką Młodzieżą Esperancką odniosło taki sam sukces jak niezapomniane IJK 2005 w Zakopanem. Do Liberca, piątego co do wielkości miasta Czech znajdującego się nieopodal granicy trzech państw – Czech, Niemiec oraz Polski – zjechało w sumie 343osób (wśród nich 25 Polaków). Kongres odbył się w dniach 18-25 lipca 2009 roku, a jego tematem była „Wolność”, czyli w esperanto Liberec’, tak jak nazwa miasta.

Komitet organizacyjny składał się z 24 osób, z czego wszyscy oprócz jednej mieli mniej niż 30 lat. Na szczególną uwagę zasługuje fakt międzynarodowości ekipy organizacyjnej, której członkowie reprezentowali 7 państw (Polska, Czechy, Niemcy, Ukraina, Anglia, Chorwacja i Słowacja). Jednak najliczniejsi byli Polacy: Agnieszka Mozer (odpowiedzialna za wolontariuszy), Agnieszka Rzetelska (program rozrywkowy), Arek Zychewicz (sprawy techniczne), Irek Bobrzak (filmowanie), Irmina Szustak (festiwal kulturalno – językowy), Łukasz Żebrowski (koordynator programowy), Tobiasz Kaźmierski (kontakty publiczne w Polsce).

Niedawne rozszerzenie strefy Schengen umożliwiło łatwiejsze przemieszczanie się uczestników (odbyła się np. wycieczka na najwyższą górę Czech – Śnieżkę na granicy z Polską oraz prywatne wycieczki do pobliskiego Drezna), ale również przeszkodziło w zdobyciu wiz dla m.in. licznych Rosjan. Uczestnicy przybyli jednak w 41 krajów, ze wszystkich zamieszkałych kontynentów.

Jako miejsce kongresu służył dom studencki politechniki, usytuowany na górce w pobliżu miejskiego jeziora, oddzielony małym lasem od okolicznych dzielnic. Tam w salach, w czasie dnia odbywały się punkty programu, często cztery albo pięć jednocześnie. Również tam w dwuosobowych pokojach, we wspólnej sali albo na zewnątrz w namiotach mieszkali uczestnicy kongresu. Program dzienny składał się z części tematycznej (o wolności), rozrywkowej oraz związanej z ruchem esperanckim. W ramach zajęć można było miedzy innymi dyskutować o wolności słowa, wysłuchać prelekcji o wolności finansowej albo poszerzyć wiedzę na temat wolnego oprogramowani. Można było również dowiedzieć się o inicjatywach takich jak miasto Herzberg albo „Lingvolanĉilo”, wysłuchać prelekcji brazylijskiego esperantysty o pionierze czeskiego ruchu esperanckiego Franciszku Włodzimierzu Lorenzie albo dowiedzieć się o najnowszych osiągnięciach organizacji Education@Internet. Nie brakowało również okazji, by lepiej głębiej kraj w którym odbywał się kongres, np. przez prelekcję dotyczącą czeskiego piwa (połączoną z wycieczką i degustacją). Przy współpracy z Światową Organizacją Esperanta (UEA) została zorganizowana sesja egzaminacyjna z zakresu esperanta zgodna z Europejskim Systemem Opisu Kształcenia Językowego. Wzięło w niej udział 13 adeptów, których poziom językowy zachwycił egzaminatorów.

Koncerto de Kim sur tegmento de kongresejo

Koncert Kima na dachu budynku kongresowego (fot. Ivo Miesen)

Jednak tradycyjnie najistotniejszą częścią programu imprez młodzieżowych jest nie tyle program dzienny, ile wieczorny i nocny. Każdego wieczoru uczestnicy kongresu mogli bawić się na koncertach, oglądać skecze lub inne pokazy artystyczne. Pobliski dom kultury był miejscem oficjalnego otwarcia i zamknięcia, w ramach których zaprezentował się słynny dziecięcy chór Severáček oraz odczytano pozdrowienia od patronów (kongres odbył się pod auspicjami prezydentów obu izb czeskiego senatu, byłego premiera Mirka Topolánka, czeskiego kardynała Miloslava Vlka oraz reprezentantów regionu, miasta kongresowego i Augsburga, niemieckiego miasta partnerskiego dla Liberca). Spośród muzyków esperanckich koncertowali bardzo lubiani JoMo i Kim Henriksen (którego koncertem odbył się na dachu ośmiopiętrowego budynku kongresowego w czasie zachodu słońca). Zaprezentowała się również nowa gwiazda rapu Tone, a koncertowo debiutowała brazylijska grupa rockowa Supernova. Odbył się również koncert czeskiej grupy młodzieżowej PECH. Po programie wieczornym zawsze następował nocny, który często kończył się w godzinach porannych, a składał się z dyskoteki, knajpy, herbaciarni oraz kinowa (gdzie oglądano filmy z esperanckimi napisami).

Pasio en Katen' podczas debiutanckiego koncertu grupy Supernova

Tegoroczne IJK było wyjątkowo bogate było w wydarzenia dostępne dl mieszkańców miasta oraz turystów. Modelowa również była współpraca z mediami. Już od kwietnia publikowano w regionalnym czasopiśmie cotygodniowe artykuły o esperanto, a w czasie IJK pojawiło się wiele wzmianek w gazetach i internecie, ale najczęściej informowało o nim krajowe radio. IJK pojawiło się w serwisie informacyjnym głównej czeskiej agencji prasowej ČTK. Jednak największy sukces IJK odniosło, dość niespodziewanie, lecz całkowicie zgodnie z transgraniczną strategią informacyjną, dzięki telewizji ARD z pobliskich Niemiec. Ekipa ARD na miejscu sfilmowała i przygotowała trzyminutowy reportaż prawie w całości w esperanto (z niemieckimi napisami), który został wyświetlony w nocnym programie kanału pierwszego i obejrzany przez ponad 500 000 widzów. Oprócz fenomenu esperanta, media pokazały głównie mszę świętą celebrowaną w esperanto przez praskiego kardynała Miloslava Vlka (który w młodości aktywnie używał esperanta), koncert JoMo, podczas którego zaśpiewał na libereckim rynku w 19 językach oraz Festiwal Kulturalno-Językowy, w czasie którego w stoiskach przedstawiciele krajów z całego świata prezentowali swoje języki, stroje i specjały.

Estraro de TEJO

Nowowybrany Zarząd TEJO

IJK zostało zorganizowane przez krajowe sekcje Światowej Organizacji Młodzieży Esperanckiej (TEJO). Z tej okazji zawsze na IJK odbywa się zjazd komitetu TEJO. W tym roku dyskutowano m.in. o zgłoszeniach dwóch nowych związków (z Beninu i Meksyku), strategii komisji d/s zorganizowania IJK w Afryce, uruchomieniu nowej internetowej wersji Pasporta Servo oraz wybrano nowy zarząd na dwuletnią kadencję 2009- 2011. Warto zauważyć, że wszyscy nowowybrani członkowie Zarządu są członkami grupy organizującej program libereckiego IJK. Oprócz tego warto zwrócić uwagę, że troje z sześciu osób w nowym Zarządzie jest członkami Polskiej Młodzieży Esperanckiej, co wskazuje na ważną rolę naszej organizacji w ruchu młodzieżowym. Wśród zadań nowego zarządu będzie miedzy innymi koordynowanie organizacji przyszłorocznego IJK, które odbędzie się zaraz po UK w Hawanie, na Kubie. Pod koniec posiedzenia Komitet zatwierdził rezolucję kongresową, w której młodzi ludzie bronią praw wszystkich mniejszości do wyboru ich własnej tożsamości. Jest ona adresowana do prezydenta Czech Václava Klausa jako reakcja na jego nieżyczliwą adnotację, że „Europeizm jest jak esperanto – tak samo sztuczny i martwy”.

Kolekcja medialnych wzmianek, fotografii i reportaży uczestników IJK, jak również ogólne informacje o kongresie, można znaleźć na stronie: ijk.esperanto.cz

Marek BLAHUŠ i Łukasz ŻEBROWSKI

Rezolucja Kongresowa

Rezolucja 65. Światowego Kongresu Młodzieży Esperanckiej (IJK), Liberec’ 2009

(zatwierdzona przez Komitet Światowej Organizacji Młodzieży Esperanckiej w dniu 24 lipca 2009)

Dwadzieścia lat po upadku żelaznej kurtyny bariery międzyludzkie jeszcze nie zaniknęły. Upadły fizycznie istniejące i ideologiczne mury, lecz pozostały inne przeszkody, a nowe ciągle powstają: nacjonalistyczny światopogląd, żywiący się dobrze znanymi szowinizmem i uprzedzeniami, a także bariery językowe przeszkadzają w międzyludzkim porozumieniu przełamującym językowe, narodowe i etniczne granice.

W mieście Liberec (Czechy) zebrało się trzystu młodych ludzi z czterdziestu krajów z okazji Światowego Kongresu Młodzieży Esperanckiej (IJK). Ci ludzie pomimo dzielących ich różnic narodowych, religijnych, językowych i politycznych używając międzynarodowego języka esperanto dyskutowali na temat „Libereco 20 jarojn post la falo de la fera kurteno” – „Wolność 20 lat po upadku żelaznej kurtyny” w ramach odbywających się w czasie Kongresu prelekcji, seminariów i paneli dyskusyjnych.

Przez ten tydzień świętowaliśmy jedność kulturową, zarówno lokalną jak i globalną. Tak oto poszerzyliśmy nasze kulturowe horyzonty poprzez wymianę doświadczeń i współpracę. Zauważyliśmy także, że kultura i tożsamość są ludzkimi cechami zbyt wartościowymi i złożonymi by dało się je scharakteryzować tylko przynależnością narodową.

Uczestnicy Światowego Kongresu Młodzieży Esperanckiej (IJK) przeżyli tydzień pełen wzbogacających doświadczeń. Przez ten czas poznawaliśmy i zaprzyjaźnialiśmy się, a także dyskutowaliśmy w środowisku międzynarodowym i wielokulturowym ignorując tzw. „sztuczność” naszego międzynarodowego języka. Nasze więzy przyjaźni, wartości kulturowe i wspólne odczucia są przecież prawdziwe i żywe.

Przez ten czas przebywając jakby w „globalnej wiosce” uczestnicy porozumiewali się łatwo i w duchu równości. Na podstawie odbytych paneli dyskusyjnych i seminariów na temat wolności uwydatniła się myśl warta ogłoszenia: Stwierdzamy, że wolność ma wiele oblicz i niuansów. Oznacza ona także, że każdy ma prawo wybrać i tworzyć swoją własną tożsamość – tożsamość indywidualną, a nie koniecznie etniczną, czy narodową.

Komitet Światowej Organizacji Młodzieży Esperanckiej (TEJO)

Zobacz też

Dodaj komentarz