Esperanto jest językiem jak każdy inny. Można w nim wyrażać uczucia i myśli, podobnie jak w innych językach. W esperanto można śpiewać, tworzyć poezję, kłócić się, kochać, plotkować, żartować, dyskutować na tematy naukowe, pocieszać, bawić się itp.

W esperanto można również pisać, oto kilka przykładów:

  • Esperanto estas lingvo. (= Esperanto jest językiem.)
  • Ni havas revon. (= Mamy marzenie.)
  • La suno brilas. (= Słońce świeci.)
  • Ĉu vi vidas min? (= Widzisz mnie?)
  • Jes, mi vidas vin. (= Tak, widzę cię.)
  • Mi amas vin! (= Kocham cię!)

Języki narodowe należą do poszczególnych grup etnicznych. Na przykład węgierski należy do Węgrów, portugalski do Brazylijczyków i Portugalczyków, japoński do Japończyków itd.

Z esperantem jest inaczej: nie należy ono do określonego narodu czy grupy etnicznej, tylko do wszystkich, którzy się go nauczyli, niezależnie od narodowości, miejsca zamieszkania itp. Esperanto nie jest językiem narodowym, tylko językiem międzynarodowym używanym na całym świecie.

Głównym celem esperanta jest ułatwienie kontaktów między ludźmi, którzy nie mają wspólnego języka ojczystego czy krajowego. Z naszych doświadczeń wynika, że esperanto jest szczególnie przydatne w komunikacji pomiędzy „zwykłymi ludźmi”, którzy interesują się innymi krajami i narodami.

Podstawy esperanta opracował jeden człowiek, L. Zamenhof. W starannej, twórczej pracy trwającej ok. 10 lat inspirował się językami narodowymi. Dopiero gdy poczuł, że język posiadł „własnego ducha”, zapragnął przedstawić go szerszemu gremium. Stało się to w roku 1887 poprzez wydanie książeczki zatytułowanej Lingvo Internacia (Język Międzynarodowy).

L. Zamenhof (1859-1917), inicjator esperanta

L. Zamenhof (1859-1917), inicjator esperanta

W swej książeczce Zamenhof użył pseudonimu Doktoro Esperanto (Doktor mający nadzieję); później słowo „esperanto” stało się nazwą samego języka. W kolejnych latach broszura rozeszła się wśród amatorów języków i idealistów w wielu krajach – nauczyli się oni języka i zaczęli go używać w międzynarodowych kontaktach. W ten sposób esperanto stopniowo ewoluowało od projektu pojedynczego człowieka do żywego języka międzynarodowego. Dzisiaj esperanto jest używane i cenione przez setki tysięcy lub nawet miliony ludzi.

Może brzmieć dość niewiarygodnie, że projekt stworzony przez jednego człowieka zdołał wyewoluować do roli żyjącego języka międzynarodowego, używanego przez wielu ludzi, prawda? Ta broszura krótko wyjaśnia, jak i dlaczego tak się stało oraz pokazuje, w jaki sposób esperanta używa się dziś na całym świecie. Przeczytaj, a wkrótce będziesz wiedział więcej o Lingvo Internacia (pierwotna nazwa esperanta).

To jest fragment broszury „Odkryj Esperanto – fascynujący język”. Aby dowiedzieć się więcej przejdź na stronę do poczytania.

Dodaj komentarz